روزي روزگاري درختي بودو درخت عاشق پسر کوچيکي بودو پسرک هر روز به سراغ درخت مي رفت و برگهاي درخت رو جمع مي کردو با اونا واسه خودش تاج مي ساخت واداي سلطان جنگل رو در       مي اورداز تنه درخت بالا مي رفت و روي شاخه هاش تاب بازي مي کرد و از سيبهاي درخت           مي خوردگاهي اوقات هم با هم قايم موشک بازي ميکردن و وقتي که پسرک خسته مي شد زير سايه درخت مي خوابيد.

و اينطور بود که پسرک عاشق درخت بود...

خيلي زياد.

و درخت خو شحال بوداما زمان گذشت...

و پسر بزرگ تر شدو درخت بيشتر اوقات تنها بودو بعد يک روزپسر به سراغ درخت اومد درخت گفت:بيا پسر جان.بيا و از تنه من بالا برو و روي شاخه هام تاب بازي کن و از سيبهاي من بخور و زير سايه من استراحت کن و خوشحال باش.

پسر گفت: من ديگه براي از درخت بالا رفتن و بازي کردن زيادي بزرگم. من ميخوام که بتونم چيزاي تازه بخرم و تفريح کنم.من به پول احتياج دارم.تو مي توني به من پول بدي؟؟درخت گفت:من فقط سيب دارم و برگ.اما بيا و سيبهاي منو بچين و اونها روتوي شهر بفروش.اينطوري ميتوني پول داشته باشي.اونوقت تو خوشحال ميشي.

پس پسر ازدرخت بالا رفت و سيب هاشو چيد و با خودش بردو درخت خوشحال بود..

اماپسر براي مدتي طولاني به سراغ درخت نرفت.

و درخت غمگين بودو بعد يکروز...

پسر برگشتو درخت از شادي لرزيد و گفت:بيا پسر .بيا و از تنه من بالابرو و روي شاخه هام تاب بازي کن و خوشحال باش.

پسر جواب داد:من گرفتار تر از اون هستم که از تنه درختان بالا برم.من به يه خونه احتياج دارم تا گرم نگهم داره.بهعلاوه من مي خوام که زن و فرزند داشته باشم پس به يک خونه احتياج دارم.
درختگفت:من خونه اي ندارم که به تو بدم.جنگل خونه منه.اما تو مي توني که شاخه هاي منوببري و باهاشون براي خودت خونه بسازي. اونوقت تو خوشحال خواهي بود.

و به اين ترتيب پسر تمام شاخه هاي در خت رو بريدو با خودش برد تا خونه بسازه.

و درخت خوشحال بود...

اما پسر براي مدتي خيلي طولاني به سراغ درخت نيامد.

وقتي کهبرگشت درخت اونقدر خوشحال شد که به سختي مي تونست حرفي بزنه. پس به ارومي زمزمهکرد:بيا پسر.بيا و بازي کن.

پسر گفت:من پير تر از اوني هستم که بخوام بازيکنم.من يه قايق مي خوام که منو ببره به جاهاي دور.دور از اينجا.تو مي توني به من يهقايق بدي؟؟درخت گفت:تنه من رو ببر و باهاش براي خودت قايق بساز.اونوقت تو ميتوني به دور دست سفر کني...و خوشحال باشي.

و به اين ترتيب پسر تنه درخت رو بريدو باهاش يه قايق ساخت و رفت به يه جاي دور.
ودرخت خوشحال بود... اما حقيقتشزيادم خوشحال نبود...

...بعد از مدتي خيلي خيلي طولاني پسر دوبارهبرگشت.

درخت گفت:منو ببخش پسر جان. من هيچ چيزي برام باقي نمونده که به توبدم.

سيبهام چيده شده اند.

پسر گفت:من براي سيب خوردن دندوني ندارم.

درختگفت:شاخه هاي من بريده شده اند.تو نمي توني روشون تاب بازي کني.

-من براي تاببازي کردن زيادي پيرم

-تنه من بريده شده و تو نمي توني ازش بالا بري...

من خسته تر از اوني هستم که از تنه درخت بالا برم.

درخت با غصه گفت:منو ببخش.اي کاشمي تونستم به تو چيزي بدم اما چيزي برام باقي نمونده.من فقط يه کنده ءپيرم.منوببخش...

من ديگه به چيز زيادي احتياج ندارم.فقط يه جاي خلوت مي خوام که بشينمواستراحت کنم.من خيلي خسته هستمدرخت در حالي که تنه خودش رو راست مي کردگفت:خوب...يه کنده درخت پيربراي نشستن و استراحت کردن بد نيست.بيا پسر.بيا و بشين واستراحت کن.

و پسر روي کنده درخت نشست...

و درخت خوشحال بود.